Helaas, niets was minder waar! Het was eind december 2011. Koud en nat, vooral heel, heel nat. De archeologen waren gekleed in een warme jas, zeilpak en muts, wat die regen-kou amper kon tegenhouden. De mensen waren elke dag in alle vroegte al bezig met het zoeken naar overblijfselen. Het was heel interessant om te zien hoe geconcentreerd deze mensen, elke centimeter van het terrein geanalyseerd en in kaart gebracht werd.

Toen ik, met deze voornamelijk jonge mensen, praatte over hun vak dan voelde en zag ik gewoon die passie. Ze zaten dan gelijk op hun praatstoel. Het enthousiasme straalden uit hun ogen. Koude en regen heeft geen invloed op hun werk. Ze merkten het gewoon niet eens. Het is echt een roeping, naar mijn gevoel. Ik heb veel respect gekregen voor deze mensen.

Tijdens het filmen, zette ik mijn driepoot in de modder en soms was het zo erg nat en modderig dat de driepoot gewoon aan een kant wegzakte. Je kunt op het einde van de film wel een beetje zien hoe nat het daar was. (zie: opgravingen kampershoek).

Alle botjes, bordjes en aanverwante artikelen werden verzameld en worden t.z.t. tentoongesteld.

You have no rights to post comments